Είδος αρκετά πεπλατυσμένου οβάλ σχήματος (πλάτος / μήκος = 60 % περίπου), με εμφανή καρίνα, ομοιόμορφα λεπτοκοκκώδεις αλλά λαμπερές βαλβίδες & μετρίου πλάτους περιμετρική ζώνη (σχεδόν 20 % του ζώου) με χαρακτηριστική δικτυωτή δομή, καθώς φέρει κοντά, εγκάρσια ελάσματα πλεγμένα με πυκνές κυλινδρικού σχήματος ακίδες. Η χρωματική γκάμα ποικίλει από καφέ ή αργιλώδες κόκκινο έως πορτοκαλοκόκκινο ή πρασινωπό, ακόμη και σε τοπική διακοσμητική πολυχρωμία,  καθώς οι ακραίες βαλβίδες είναι συχνά κοκκινο-καφέ, οι λοιπές συνήθως σκούρο σταχτί, ενώ τα ράμφη των βαλβίδων κοκκινωπά της σκουριάς. Τα νεαρά άτομα διαθέτουν αρκετά ζωηρότερα χρώματα, ενώ τα γηραιότερα γίνονται μουντά. Η ζώνη συνήθως διαθέτει λευκάζουσες ακτινικές κηλίδες χιαστί (κατά τις διαγωνίους), οι οποίες με την ηλικία πολλαπλασιάζονται, έως ότου καλύψουν όλο το κοχύλι. Στην επιφάνεια και στο πίσω μέρος των βαλβίδων διακρίνονται άφθονα μελανόμορφα στίγματα με φωτοευαίσθητη λειτουργία (τα "μάτια" του ζώου). Το είδος ζεί κάτω από πέτρες ή πάνω σε βράχους, συχνά καλυμμένους με ερυθρά φύκη, είναι αρκετά ασυνήθιστο - ειδικά στην ανατολική Μεσόγειο, όπου τα δείγματα είναι κάπως μικρότερου μεγέθους - και προσομοιάζει στο συγγενές Callochiton doriae (βλ. χαρακτηριστικές διαφορές). Σημειωτέον ότι ο προσδιορισμός septemvalvis ( = με επτά θυρίδες) δόθηκε κατά λάθος (λόγω αρχικού δείγματος με 7 πλάκες, προϊόντος γενετικής ανωμαλίας συνήθους σε αρκετά είδη χιτώνων), καθώς το είδος διαθέτει κανονικά 8 θυρίδες.