Μικρός αριθμός δειγμάτων είδους με σχήμα ελλειψοειδές, αρκετά φαρδύ και με περιμετρική ζώνη αξιοσημείωτου πλάτους, εμφανή καρίνα και επιφάνεια σχεδόν λεία έως ελάχιστα κοκκώδη. Οι βαλβίδες διαθέτουν σε αμφότερες τις πλευρές 3 έως 6 κοντές & σε αποστάσεις μεταξύ των διαμήκεις γλυφές, ευδιάκριτες ακόμη και σε νεαρά άτομα, καθώς και διάσπαρτα μελανά στίγματα στο πίσω μέρος αυτών, τα οποία παίζουν τον ρόλο "ματιών". Πρόκειται για μικροσκοπικά μελαγχρωματικά αισθητήρια ευαίσθητα στο φώς, τα οποία κινητοποιούν το ζώο, ώστε να προστατευθεί από τον ήλιο σε ρηχά νερά (π.χ. κρυπτόμενο κάτωθεν βράχων) ή να κινηθεί προς την τροφή κατά τις νυκτερινές ώρες. Η επικεφαλής βαλβίδα είναι μικρότερη της ουραίας. Η γκάμα αποχρώσεων είναι σε τόνους καφετί έως σκούρο καφέ-κόκκινο, ενίοτε και πρασινωπό, αλλά κυρίως κόκκινο κρεάτινο, κατά το πλείστον με πολύ μικρά & διάσπαρτα λευκάζοντα σημάδια, ενώ η ζώνη συχνά διαθέτει εγκάρσιες λευκές ταινίες. Το είδος είναι συνήθως μικρόσωμο και παρόμοιο, σε βαθμό σύγχυσης, με το συγγενές Callochiton septemvalvis, με κυριότερες διαφορές το ελαφρώς μεγαλύτερο μέγεθος του συγγενούς, τα πυκνότερα μαύρα στίγματα αυτού και - χαρακτηριστική ειδοποιό διαφορά - την απουσία των διαμήκων γλυφών στο συγγενές, πλήν κάποιων εξαιρετικών περιπτώσεων δειγμάτων εκτός της περιοχής διάδοσης του Cal. doriae, το οποίο είναι κυρίως μεσογειακό είδος, ενώ το συγγενές απαντάται περισσότερο στον Ατλαντικό και στην δυτική Μεσόγειο. Σημειώνεται ότι αμφότερα τα είδη είναι μέλη του γένους των ετυμολογικά "ωραίων χιτώνων" (= Callochiton !).