Μικρός αριθμός δειγμάτων μικρόσωμου είδους που απαντάται - όπως όλα τα μέλη του γένους - κυρίως σε αποικίες υπό μορφή "νεφελώματος" από διαπλεκόμενους μικρούς σπειροειδείς "σωλήνες" ή/και μεμονωμένο. Εχει όστρακο σωληνοειδές, από μικρές πτυχωτές σπείρες σχεδόν τριγωνικής εγκάρσιας διατομής, οι οποίες αναπτύσσονται επικαθήμενες πάνω στις προηγούμενες (κυκλώνοντας και τους περίπου 2 1/2 εμβρυικούς ελιγμούς, που είναι σφαιρικού σχήματος και καφέ, αρχικά λείοι & λαμπεροί, ακολούθως αδροί & μουντοί) ή απλώνονται ακανόνιστα. Διαθέτει έντονο ανάγλυφο από πολυάριθμες, ελασματόμορφες και πυκνά συσσωρευμένες αυξητικές αναδιπλώσεις (ισχυρές κατά κανόνα, άλλοτε όμως αδιόρατες), συνοδευόμενες από χαρακτηριστική ραχιαία κατά μήκος αιχμηρή τρόπιδα, όπως δηλώνει και η ονομασία cristatum ( = με λοφίο ). Η εσωτ. επιφάνεια είναι φιλντισένια, το άνοιγμα είναι κυκλικό παρά την ύπαρξη καρίνας και έχει σκούρο κόκκινο-ιώδες & ελαφρώς κυρτού σχήματος πώμα. Το είδος είναι παρόμοιο του συγγενούς D. anguliferum, το οποίο είναι ελαφρώς μεγαλύτερης διαμέτρου και με ακανόνιστο άνοιγμα. Εξ αιτίας της απουσίας σταδίου ανάπτυξης ως πελαγικά ελεύθερων, τα νεώτερα μέλη της αποικίας προσκολλώνται κατ' εξοχήν σε γειτονικά ενήλικα και τοιουτοτρόπως το είδος δομεί υφάλους, καθώς σχηματίζει "φλοιούς", δηλαδή επικαλύψεις στερεού & επίπεδου υποστρώματος πάχους έως και 4 cm, προσκολλημένου μαζί με ασβεστολιθικά φύκη σε βράχους στο όριο ξηράς - θάλασσας. Είναι προστατευόμενο είδος, γιατί οι αποικίες του προστατεύουν τις ακτές από την διάβρωση, ενώ συμβάλλουν στην ανάπτυξη & διατήρηση της βιοποικιλότητας, καθώς συμβιώνουν με πολλά άλλα είδη. Μαζί με το συγγενές Vermetus triquetrus καλύπτουν σε αφθονία εκτεταμένες ζώνες στην Μεσόγειο. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν την ύπαρξη 4 ειδών του γένους Dendropoma κατανεμημένων & συμβιούντων σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου, με ασαφείς και εν πολλοίς αδιευκρίνιστες ειδοποιούς διαφορές, με την επισήμανση της έλλειψης ονομασίας για πιθανολογούμενο είδος ιθαγενές του Αιγαίου κυρίως (αλλά και του Ιονίου πελάγους). Ως εκ τούτου και ελλείψει ειδικώτερης ονομασίας επιλέγεται προς το παρόν να αποδίδεται με το όνομα Dendropoma cristatum το κυρίαρχο είδος για τις ελληνικές θάλασσες (όπως και για δείγματα δυτικότερα στην Κεντρική Μεσόγειο), ενώ το συγγενές Dendropoma anguliferum χαρακτηρίζει περισσότερο (αλλά όχι αποκλειστικά) την απώτερη Ανατολική Μεσόγειο.