Είδος μικρής σχηματικής ή / και διακοσμητικής ποικιλομορφίας, με προφίλ κωνικού ελλειψοειδούς, κορυφή αμβλυμένη, 3 έως 4 και πλέον στρογγυλεμένους ελιγμούς, άνοιγμα οβάλ & ελαφρώς γωνιώδες άνωθεν, εξωτ. χείλος απλό (χωρίς κιρσό) & πλήρες, βάση κυρτή και ομφαλό χαρακτηριστικό (βαθύ ανοιχτό ή σαν φαρδειά σχισμή, συχνά όμως ημικαλυπτόμενο από το εσωτ. χείλος). Εξωτερική επιφάνεια λεία, με αυξητικές γραμμές και ενίοτε - ιδιαίτερα στον ανώτερο ελιγμό - με δυσδιάκριτες & λεπτότατες σπειροειδείς, ώστε να δημιουργείται "σταμπωτή" εντύπωση. Το όστρακο είναι λεπτό, με τον χρωματισμό του να αποτελεί χαρακτηριστικό κριτήριο ταυτοποίησης αυτού, κυμαινόμενος μεταξύ σκούρου κοκκινο-καφέ (με αποχρώσεις ιώδους ή φουντουκί) & ανοικτού καφέ (σε τόνους κιτρινωπούς ή ώχρας), ενίοτε με σκουρότερους τους ανώτερους ελιγμούς, ενώ εμφανίζονται και δείγματα με ωχρότερες ζώνες κάτωθεν της περιφέρειας ή και σε άλλες παραλλαγές διαμερισματοποίησης. Το είδος είναι παρόμοιο του Setia turriculata, από το οποίο διαφέρει - πλήν του μικρότερου μεγέθους - κυρίως κατά τον ιδιαίτερο καφέ χρωματισμό, αν και κάποιες φορές, λόγω της μεγαλύτερης ποικιλομορφίας του συγγενούς, δεν είναι δυνατή η μετά βεβαιότητας διάκριση αυτών.