Μικρός αριθμός δειγμάτων από το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος της οικογένειας, με κωνικό σχήμα, ίσιο ή κεκαμμένο, οξεία κορυφή με την πρωτοκόγχη συχνά απούσα, 7 έως 15 και πλέον επίπεδους, πιθανόν ελαφρώς στρογγυλεμένους, ελιγμούς, ραφές λεπτές αλλά διακριτές, στομ. άνοιγμα σχετικά μικρό & αχλαδόσχημο, άνωθεν οξύ, προς την άτρακτο κεκλιμμένο, με εξωτ. χείλος το οποίο σε πλάγια όψη παρουσιάζει εμφανή περιφερειακή πάχυνση και είναι ελαφρότατα αλλά ορατά κυματιστό (σε σχήμα "S") & ολίγον εμπροσθόγυρο, ενώ το εσωτ. χείλος εμφανίζεται κάπως αναπεπταμένο στην βάση. O τελ. ελιγμός φθάνει περίπου στο 40 % του ύψους, το στομ. άνοιγμα περίπου στο 25 % αυτού, ενώ η βάση δεν είναι στρογγυλεμένη. Η επιφάνεια είναι λεία, με αυξητικά ίχνη σε περίπου κανονικά διαστήματα 360 μοιρών, ενίοτε και με παρουσία κιρσών, καθώς και αδιόρατου μικροσκοπικού αναγλύφου από αξον. γραμμώσεις. Το όστρακο είναι στερεό, λευκό και πολύ λαμπερό (σαν στιλβωμένο, χαρακτηριστικό γνώρισμα που δικαιολογεί τον παλαιό προσδιορισμό "porcellana"), ενώ διαθέτει επαρκή διαφάνεια, ώστε το ζώο να διακρίνεται μέσω του τελ. ελιγμού. Είναι παρόμοιο του συγγενούς Melanella boscii, το οποίο είναι μικρότερου μεγέθους, ολιγώτερο λεπτού σχήματος και με σχεδόν ορθοκλινές χείλος σε πλάγια όψη. Οπως όλα τα μέλη του γένους το είδος εμφανίζεται με δύο φύλα (με τα αρσενικά να φθάνουν στο 30 έως 70 % του μεγέθους των θηλυκών) και είναι παρασιτικό - εσωτερικά & εξωτερικά - ολοθουρίων, όπως το Neopentadactyla mixta στον Ατλαντικό και το Pseudothyone raphanus στην Μεσόγειο. Το ζώο τρυπά τα συνήθως κρυμμένα στον βυθό ολοθούρια με την προβοσκίδα του (που μπορεί να φθάσει σε μήκος 6πλάσιο του κογχυλιού) και τρέφεται ρουφώντας το υγρό τους, καμμιά φορά επί ώρες ή μέχρις ότου ο φιλόξενος οικοδεσπότης ξαναχωθεί στην άμμο.