Μεγάλος αριθμός δειγμάτων του πιό μεγαλόσωμου και κοινού είδους της οικογένειας στη Μεσόγειο, με κοντόχονδρο, σχεδόν κυλινδρικό, σχήμα στρογγυλής διατομής και σε χρωματική ποικιλία (μονόχρωμο ή και με κατά μήκος διαβάθμιση σε ζώνες) από υπόλευκο έως πορτοκαλί - καφέ. Χαρακτηριστικό του είναι το σχήμα της κορυφής, που καλύπτεται από προεξέχον ασβεστώδες διάφραγμα ( = septum ), το οποίο είναι λοξό (σαν νύχι, παρόμοιο του συγγενούς Caecum clarkii - στο οποίο πάντως το άκρο του septum καμπυλώνεται προς τα μέσα), κυρίως όμως το ανάγλυφο της επιφάνειας, η οποία φέρει ευδιάκριτη σπειροειδή γράμμωση (σε μορφή πυκνών & θολωτών δακτυλίων), σε όλο το μήκος ή σε μέρος αυτού (όπως στα εικονιζόμενα δείγματα - ιδίως το κατώτερο - που ανήκουν στην ποικιλία obsoleta, με το μεγαλύτερο τμήμα λείο, στερούμενο των "δαχτυλιδιών" και την γράμμωση να περιορίζεται κοντά στην κορυφή).