Μικρός αριθμός δειγμάτων είδους με περίγραμμα ακανόνιστου οβάλ, εκτεινόμενο περισσότερο καθ' ύψος, το περιθώριο του οποίου είναι τυπικά κυματιστό - οδοντωτό, με ανάγλυφο επιφανείας λεπιδωτό και ποικίλο, από σχετικά λείο έως με έντονες αξον. ραβδώσεις. Η γραμμή του κλείστρου είναι μακρά, ο κάτω σπόνδυλος συχνά πολύ μεγάλος, ενώ τα chomata, δηλ. οι μικροσκοπικοί ήβοι ή εξογκώματα κατά μήκος του εσωτερικού χείλους - αντίστοιχα του ctenolium των χτενιών - είναι εμφανή, μικρά αλλά εξέχοντα, συχνά σε αραιή διάταξη & εκτεινόμενα σε μεγάλο μήκος μέχρι την κοιλιακή περιοχή, διαφοροποιώντας τα μέλη του γένους από τα συγγενή Ostrea, όπου περιορίζονται κοντά στον σύνδεσμο. Από τα παρόμοια συγγενή είδη, το μέν Saccostrea glomerata διαφέρει συνήθως κατά το πλέον ακανθώδες περίγραμμα (άλλως συγχέονται), το δέ S. kegaki φέρει κατά το πλείστον ισχυρά "αγκάθια". Πρόκειται για πολυποίκιλο είδος, όσον αφορά στο σχήμα & το μέγεθος, εξαρτώμενο από το περιβάλλον (όπως η προσαρμογή αυτού στην περιοχή & το υπόστρωμα εγκατάστασης), το οποίο καλλιεργείται ως φαγώσιμο. Το παρόν είδος και τα δύο συγγενή αυτού ζούν κυρίως σε τροπικές περιοχές & τις παραπλήσιες θάλασσες, έχουν εισέλθει στην Μεσόγειο - πρωτοανιχνεύτηκαν στην Τουρκία, προερχόμενα από τον Ειρηνικό & Ινδικό ωκεανό, πιθανώς μέσω θαλ. μεταφορών - καθώς και στις ελληνικές θάλασσες, όπου και έχουν πλέον εγκατασταθεί. Ολα τα είδη του γένους χαρακτηρίζονται από μάλλον επίπεδη άνω βαλβίδα, η οποία φέρει ενίοτε κοντά ημικυλινδρικά & σκούρα πορφυρά αγκάθια, που σε γειτονικά δείγματα δυνατόν να απουσιάζουν ή να εμφαν ίζονται σε αμφότερες τις θυρίδες (κυρίως σε νεαρά, μικρόσωμα άτομα, ενώ σε μεγαλύτερου μεγέθους αυτά χάνονται λόγω φθοράς). Επίσης σε προστατευμένους βιοτόπους η άνω θυρίδα καλύπτεται από πυκνά, καφέ - ιώδη ελάσματα (χωρίς αξονική γράμμωση), αλλά κατά το πλείστον αυτά διαβρώνονται & χάνονται εξαιτίας του κυματισμού. Το όστρακο είναι στερεό, εξωτερικά καφέ, ενώ εσωτερικά κυριαρχεί το πορσελανώδες λευκό, αλλά δυνατόν να υπάρχει φαρδειά περιμετρική ζώνη μπλέ ή μώβ χροιάς, καθώς και μεγάλες καφέ κηλίδες παχιάς κογχιολίνης στην άνω θυρίδα. Η περιμετρική "οδόντωση", δηλ. τα chomata, είναι λευκή, ενώ το μυικό αποτύπωμα συχνά σε σκούρους τόνους. Το γένος διακρίνεται από το συγγενές Crassostrea λόγω του πτυχωτού περιγράμματος, ενώ από το επίσης συγγενές Ostrea καθώς το τελευταίο εμφανίζει πτυχώσεις μόνον στην εμπρόσθια πλευρά & κοντά στους συνδέσμους. Το παρόν είδος ζεί σε ρηχά νερά (από 1 έως 15 m βάθος) προσκολλημένο σε βράχια. Αποτελεί σημαντικό βιοδείκτη μολυσμένων περιοχών και έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της ποιότητας του θαλ. νερού, επειδή συγκρατεί βαρέα μέταλλα στους ιστούς του, καθώς φιλτράρει το νερό προκειμένου να τραφεί. Σχετικά με την ετυμολογία της ονομασίας, το είδος χαρακτηρίζεται από το σχήμα "κουκούλας" ( = cucullata ), σύμφωνα τουλάχιστον με τον τεκμηριωμένα εγγράμματο αρχικό μελετητή Ignaz von Born, όμως - θύμα και αυτό των σύγχρονων γραφειοκρατών - μετονομάστηκε βιαίως & ανορθογράφως σε "cuccullata", όρος που στερείται νοήματος. Η τρέχουσα σύγχυση επιτείνεται, καθώς ακόμη και ο συνήθως ακριβής σύγχρονος μελετητής Olivier Caro παρουσιάζει μέν το είδος, αλλά λανθασμένα ως S. kegaki, παραθέτοντας μάλιστα και επώνυμες περιγραφές άλλων του Saccostrea cucullata ! O tempora...