Μεγάλος αριθμός δειγμάτων (& πλήρων, αλλά και juveniles), σε ποικιλία σχημάτων και σταδίων ανάπτυξης είδους τριγωνικού προφίλ, με σπονδύλους στο μέσον, κοιλιακή χώρα πολύ στρογγυλεμένη, θυρίδες με ελάχιστο κενό στο οπίσθιο μέρος και συνδέσμους κατά το μεγαλύτερο τμήμα αυτών εσωτερικούς (το εξωτερικό είναι ελαχιστοποιημένο), οι οποίοι εδράζονται σε "κουταλοειδή" εσοχή, όπου δεσπόζουν τα κύρια δόντια, που σχηματίζουν ένα "Λ", συνοδευόμενα και από πλευρικά λεπιδωτά. Το όστρακο είναι λεπτό & λείο (πλήν κάποιων συγκεντρικών γραμμώσεων), ελαφρύ, λευκό πορσελάνινο, γαλακτώδες έως κρέμ, ενίοτε με ελαφρά ιώδη χροιά και διαθέτει περιόστρακο "ακάθαρτο", σταχτί έως καφετί, το οποίο συνήθως διατηρείται μόνον στην κοιλιακή χώρα. Η λευκότητα της εξωτ. επιφανείας μπορεί να διανθίζεται με ποικίλου εύρους ζώνες σε απόχρωση ελεφαντοστού, ενώ της εσωτερικής με αντίστοιχες χροιάς μπλέ, κιτρινωπής ή και ρόζ. Το είδος δυνατόν να συγχέεται με νεαρό δείγμα του συγγενούς Mactra glauca, που πάντως είναι πιό μεγαλόσωμο & ολιγώτερο σφαιρικού προφίλ, ενώ είναι παρόμοιο του επίσης συγγενούς M. stultorum, του οποίου εθεωρείτο μέχρι προσφάτως albino μορφή - όπως υπενθυμίζουν οι λοιπές ονομασίες του παρόντος είδους (Mactra alba & lactea) - και με το οποίο μοιράζεται τους ίδιους βιοτόπους. Το M. stultorum διαφέρει κατά τον χαρακτηριστικό χρωματισμό του (εξωτερικά ποικιλόμορφος, σε ζώνες διαφόρου πλάτους κατά το πλείστον καφέ έως γκρί-βιολετί σε φόντο υαλώδους λευκού ή κρέμ, συχνά με ανισομεγέθεις ωχρές καφετί ακτίνες, κατά βάσιν πλησίον των σπονδύλων, ενώ εσωτερικά κυρίως σε ιώδεις τόνους & συγκεντρικές ζώνες ασαφών ορίων). Το συγγενές διακρίνεται επίσης κατά το ολιγώτερο φουσκωτό προφίλ, την πιό στρογγυλεμένη κορυφή των σπονδύλων, ενώ στερείται των αρκετά εντονότερων πλευρικών "καρίνων" του παρόντος είδους. Αμφότερα πάντως είναι αρκετά κοινά & βρώσιμα είδη της Μεσογείου, όπου πωλούνται σε κατά τόπους ψαραγορές. Το παρόν είδος συχνά ξεβράζεται σε ποσότητες στις παραλίες μετά από θύελλες, ενώ δείγματα αυτού φέρουν ενίοτε οπή από επίθεση γαστερόποδων (όπως το  Euspira catena). Σημειώνεται επίσης η σχετική ομοιότητα αυτού με το συγγενές Spisula solida, το οποίο όμως είναι μικρότερου μεγέθους, με βαρύτερο όστρακο και σε αποχρώσεις εξωτ. επιφανείας κρέμ ή ιβουάρ, αλλά εμφανώς θαμπές (μάτ).